“Ik hou helemaal niet van vliegen,” merkt Karel Tomeï en passant op. “Ik zal nooit voor mijn plezier in een vliegtuig klimmen.” Toch is de naam van Tomeï innig verbonden met de hogere sferen van vliegtuigjes en helikopters. Zijn foto’s zijn verticale beelden van een omgeving die wij zelf alleen vanuit horizontaal perspectief kennen. Dat is heel bevreemdend, maar altijd ook wonderschoon.

De verticale visie van Karel Tomeï

Zes jaar lang leerde Karel Tomeï zichzelf de kunst van luchtfotografie; toen voelde hij zich genoeg ingeschurkt in zijn nieuwe specialisme; bouwprojecten fotograferen vanuit een vliegtuigje. Toch zou er nog een volstrekt onverwachte wending aan de geschiedenis komen.

“Als ik een opdracht had uitgevoerd, kon ik op de vlucht terug mijn camera niet loslaten. Dan zag ik prachtige vormen en structuren die ik per se moest vastleggen.” Tomeï deed dat puur voor zichzelf en jarenlang heeft niemand er van geweten, totdat een bevriende galeriehouder er toevallig een paar zag. “Hij overtuigde me dat ik ze moest tentoonstellen. Dat werd een groot succes.” Sindsdien legt Tomeï zich vrijwel helemaal toe op het vastleggen van vreemde en bevreemdende zaken beneden zich, die illusies van verf, kwast en mes oproepen.